بەشەکان
ئامار
پرسیارەکان: ١٨٧٩ کۆی سەردان: ١٠٧٣٣٤٣
پرسیار لەوێنەدا
پێناسەى عیبادەت چیە ،و مەرجەكانی چین؟

عیباده‌ت به‌چه‌ند شێوازێك پێناسه‌ كراوه‌، پێده‌چێت گشتگیرترینیان پێناسه‌كه‌ى (شَيْخُ الْإِسْلَامِ ابْنُ تَيْمِيَّةَ) بێت - ڕه‌حمه‌تى خواى لێ بێت- كه‌ ده‌فه‌رموێت :
" الْعِبَادَةُ هِيَ اسْمٌ جَامِعٌ لِكُلِّ مَا يُحِبُّهُ اللَّهُ تَعَالَى وَيَرْضَاهُ مِنَ الْأَقْوَالِ وَالْأَعْمَالِ الْبَاطِنَةِ وَالظَّاهِرَةِ، والبراءة مما ينافي ذلك ويضادّه" واته‌ : عیباده‌ت ناوێكى كۆكه‌ره‌وه‌یه‌ بۆ هه‌موو ئه‌و گوفتار و كرداره‌ ڕووكه‌ش و نادیارانه‌ى كه‌ خواى گه‌وره‌ خۆشیانى ده‌وێت و پێى ڕازیه‌ وه‌ خۆبه‌ریكردنیش له‌و شتانه‌ى كه‌ دژ و پێچه‌وانه‌یه‌تى".
وه‌ كرده‌وه‌ش ده‌بێت به‌ عیباده‌ت ئه‌گه‌رهاتوو دوو مه‌رجى تێدابوو، ئه‌وانیش بریتین له‌:
ئه‌وپه‌ڕى خۆشه‌ویستى بۆ خواى گه‌وره‌ له‌گه‌ڵ ئه‌وپه‌ڕى خۆزه‌لیل كردن و ملكه‌چى نواندن بۆى، خواى گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێت: [ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ (90) ] (الانبياء).
واته‌: بێگومان ئه‌وان ده‌ستپێشخه‌ریان ده‌كرد بۆ هه‌موو كاروكرده‌وه‌یه‌كى چاكه‌، و نزا و پاڕانه‌وه‌یان ته‌نها لاى ئێمه‌ ده‌كرده‌ به‌ئاواتى به‌ده‌ستهێنانى ئه‌وه‌ى له‌لاى ئێمه‌یه‌، و ترسى سزا و تۆڵه‌مانیان هه‌بوو، وه‌ ئه‌وان ملكه‌چ وگوێڕایه‌ڵبوون بۆ فه‌رمانه‌كانمان .
مه‌رجه‌كانى عیباده‌ت:
ڕاستگۆیی له‌ خۆیه‌كلاكردنه‌وه‌ بۆی و نیه‌ت پاكى (ته‌نها خوا مه‌به‌ست بوون) و هاوڕایی شه‌رع (به‌پێی یان به‌گوێره‌ى شه‌رع بێت)، خواى گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێت:
[ فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلا صَالِحًا وَلا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا (110)](الكهف) .
واته‌: جا ئه‌وه‌ى كه‌ له‌سزاى په‌روه‌ردگارى ده‌ترسێت و ئومێدى به‌پاداشتى ئه‌و هه‌یه‌ له‌و رۆژه‌ى كه‌ پێى ده‌گات، با كرده‌وه‌ى چاك بۆ په‌روه‌ردگارى ئه‌نجام بدات و هیچ هاوه‌ڵێكى بۆ په‌یدانه‌كات له‌ په‌رستنه‌كانیدا .

الشيخ: محمد بن زيد بن محمد المدخلي.



سەردان: ١١٦ بەش: بیروباوه‌ڕ

واتاى ( لا إله‌ إلا الله) چیه‌ و مه‌رجه‌كانى چین؟ئەو کەسەی تازە موسوڵمان دەبێ سەرەتا هەوڵ بدات چ شتێک فێر ببێت ؟