حوكمی لابردنی مووی نێوان هه‌ردوو برۆ چیە؟ وە ئایا ڕه‌نگ كردنی برۆ به‌ ڕه‌نگی زه‌رد یان به‌ ڕه‌نگی پێست حه‌رامه‌ ؟: ماڵپەڕی وەڵامەکان
حوكمی لابردنی مووی نێوان هه‌ردوو برۆ چیە؟ وە ئایا ڕه‌نگ كردنی برۆ به‌ ڕه‌نگی زه‌رد یان به‌ ڕه‌نگی پێست حه‌رامه‌ ؟

ئیمامی (الطبري) فه‌رموویه‌تی : (لا يجوز للمرأة تغيير شيء من خلقتها التي خلقها الله عليها بزيادة أو نقص التماس الحسن لا للزوج ولا لغيره كمن تكون مقرونة الحاجبين فتزيل ما بينهما توهم البلج أو عكسه) [فتح الباري : (10 / 377)] .
واته‌ : دروست نىیه‌ بۆ ئافره‌ت هیچ له‌و شێوازه‌ی خۆی بگۆڕێت كه‌ خوا دروستی كردووه‌ له‌سه‌ری نه‌ به‌ زیاد بۆ كردن یان لێ كه‌م كردن به‌ مه‌به‌ستی جوانكاری نه‌ بۆ مێرد و نه‌ جگه‌ له‌ ئه‌ویش وه‌كو ئه‌و كه‌سه‌ی كه‌ هه‌ردوو برۆی گه‌یشتوون به‌ یه‌ك و ئه‌ویش مووه‌كانی نێوانیان لاببات بۆ ئه‌وه‌ی واده‌رخات كه‌ نێوان برۆكانی هیچی پێوه‌ نىیه‌ یان به‌ پێچه‌وانه‌وه‌ .

وه‌ پرسیاركراوه‌ له‌ شێخ (عبد الـمحسن العباد) :
السؤال : ما حكم إزالة الشعر الذي بين الـحاجبين والذي على الأنف؟
واته‌ : ئایا حوكمی لابردنی مووی نێوان هه‌ردوو برۆ و ئه‌وه‌ی سه‌ر لووت چىيه ؟
الجواب : الذي يظهر أنه لا يتعرض للشعر الذي بين الحاجبين ؛ لأنه من جملة ذلك الشعر الذي خلقه الله عز وجل) [شرح سنن أبي داود لعبد الـمحسن العباد : (23 / 294)] .
وه‌ڵام: ئه‌وه‌ی كه‌ ده‌رده‌كه‌وێت نابێت ده‌ستكاری مووی نێوان هه‌ردوو برۆ بكات ، چونكه‌ ئه‌ویش به‌شێكه‌ له‌و مووه‌ی كه‌ خوای گه‌وره‌ دروستی كردووه‌ .

وه سه‌باره‌ت به‌ حوكمی ڕه‌نگ كردنی برۆ به‌ ڕه‌نگی زه‌رد یان به‌ ڕه‌نگی پێست ئایا دروسته‌ یان ئه‌ویش حه‌رامه‌ ؟
ئه‌م پرسه‌ له‌ زمانی عه‌ره‌بیدا پێی ده‌وترێت (التشقير) كه‌ بريتىیه‌ له‌ : ڕه‌نگ كردنی سه‌ره‌وه‌ و خواره‌وه‌ی هه‌ردوو برۆ به‌ مه‌به‌ستی ئه‌وه‌ی كه‌ ناوه‌ڕاست و نێوه‌ندی ئه‌وه‌ی كه‌ بۆیه‌كراوه‌ باریك ده‌ركه‌وێت .
به‌ پێی فه‌توای زانایانی ئه‌م سه‌رده‌مه‌ ئه‌م كاره‌یش حه‌رامه‌ و تاوانه‌ :
پرسیاركراوه‌ له‌ شێخ (عبد الـمحسن العباد) : السؤال : ما حكم تشقير الحواجب بـحيث يصبغ من أعلى الحاجب وأسفله بلون كلون البشرة ؟
واته‌ : ئایا حوكمی ڕه‌نگ كردنی برۆكان چىيه به‌ شێوه‌یه‌ك كه‌ سه‌ره‌وه‌ و خواره‌وه‌ی برۆ ڕه‌نگ بكرێت به‌ ڕه‌نگی پێست ؟
الجواب : هذا مثل التهذيب ومثل كونه يزال والنتيجة واحدة ، فإنه إذا غير اللون يصير كأنه محلوق أو كأنه منتوف) [شرح سنن أبي داود لعبد الـمحسن العباد : (23 / 295)] .
واته‌ : ئه‌مه‌یش وه‌كو ته‌نك كردنه‌وه‌ و لێگرتن و وه‌كو لابردنی وایه‌ و ده‌رئه‌نجامه‌كه‌ یه‌ك شته‌ ، چونكه‌ ئه‌گه‌ر ڕه‌نگه‌كه‌ی گۆڕی ئه‌وا وه‌كو تاشراو یان وه‌كو هه‌ڵكه‌نراوی لێدێت .
له‌مه‌یشه‌وه‌ بۆمان ده‌رده‌كه‌وێت كه‌وا تاشینی هه‌موو برۆ و پاشان ڕه‌نگ كردنی به‌ تاتۆ یان به‌ هه‌ر ڕه‌نگێك حه‌رامه‌ و تاوانه‌ .

سەردان: ١,١٥١ بەش: تاوانه‌كان