حوکمی ئافرەت پێش تەواوفی ماڵئاوایی کەوتە سوڕی مانگانەوە: ماڵپەڕی وەڵامەکان
حوکمی ئافرەت پێش تەواوفی ماڵئاوایی کەوتە سوڕی مانگانەوە
پرسیار:

ئافرەتێك لە حەجدایە و دەكەوێتە سوڕى مانگانەوە پێش تەوافى خواحافیزى ئایا حوكمى چییە؟

وەڵامی پرسیارەکە بە پوختی:

ئەگەر ئافرەتێك تەوافى ئیفازەى كرد و حەیزى بۆهات لەدواى ئەوەى حەجەكەى تەواوكرد وتەنها تەوافی خواحافیزى مابوو ئەوا ئەو تەوافەى لەسەردەكەوێت لەو حاڵەتەدا

ئەگەر ئافرەتێك تەوافى ئیفازەى كرد و حەیزى بۆهات لەدواى ئەوەى حەجەكەى تەواوكرد وتەنها تەوافی خواحافیزى مابوو ئەوا ئەو تەوافەى لەسەردەكەوێت لەو حاڵەتەدا، لەبەر ئەم فەرموودەیە:  ابن عباس ـ ـ  دەڵێت: (( أمر الناس أن يكون آخر عهدهم بالبيت، إلا أنه خفف عن الحائض ))(1)، ولما قيل للنبي :" إن صفية بنت حيي حاضت وكانت قد طافت- رضي الله عنها- طواف الإفاضة قال ((فانفروا إذن))(2) واتە: فەرمان  بەخەڵكى كرا كە دواهەمین سەردانیان بۆ كەعبە بێت بۆ تەوافی خواحافیزى. وە كاتێك بە پێغەمبەرى خوا ـ ـ  وترا كە صەفیەى كچى حویەى رەزاى خواى لێ بێت تەوافی ئیفازەى كردوو سوڕى مانگانەى بۆ هات، ئەویش فەرمووى: كەواتە دەرچن. (تەوافی خواحافیزى لەسەر كەوت لەبەر سوڕى مانگانەكەى).    
بەڵام تەوافی ئیفازە بە حەیزیش لەسەر كەسەكە ناكەوێت، ئیتر یان ئەوەتا ئافرەتەكە لە مەككە دەمێنێتەوە هەتا پاك دەبێتەوە و تەوافی ئیفازە دەكات، وە یان ئەوەتا دەگەڕێتەوە بۆ شارەكەى خۆى لەسەر ئەو ماوەیەى كە ماوەتەوە بە ئیحرامەوە، ئەگەر پاك بوویەوە دەگەڕێتەوە و تەوافی ئیفازە دەكات، وە لێرەدا ئەوەى بۆ ئەو باشە ئەوەیە كە سەرەتا عومرە دەكات كە پێك دێ لە تەواف و سەعى صەفا ومەروە و پرچ كورت كردنەوە و پاشان تەوافی ئیفازە بـكات، جا ئەگەر بەهیچ جۆرێك ئەو كارەى نەتوانى بكات ئەوا شتێك لە سەر دامێنى دادەنێت بۆ ئەوەى رێگرى بكات لە هاتنى خوێنى حەیز پیس كردنى ناومزگەوت و پاشان لەبەر پێویستى تەواف دەكات ئەمەش لەسەر وتەى پەسەندى زانایان.

سەرچاوە : کتێبی فتاوى أرکان الإسلام: زاناى پایەبەرز : محمد بن صالح العثیمین - رحمه الله -  


(1) أخرجه البخاري: كتاب طواف الوداع (1756). ومسلم : كتاب الحج/ باب وجوب طواف الوداع وسقوطه عن الحائض (1338).
(2) أخرجه البخاري: كتاب الحج/ باب إذا حاضت المرأة بعدما أفاضت 1757). ومسلم : كتاب الحج/ باب وجوب طواف الوداع وسقوطه عن الحائض (1211).

سەردان: ٤١ بەش: حەج و عومرە