بسم الله الرحمن الرحیم
سوپاس و ستایش بۆ خواى گەورە ، وە درودو سڵاو لە سەر گیانى پێغەمبەرى خوا ، وە لەسەر خێزان و كەس وكارى ئیماندارو هاوەڵان و شوێن كەوتوانى تا رۆژى دوایى.

یەکێک لە باوترین ئەو قسانەی کە مرۆڤ خۆی پێ فریو دەدات لە پەیوەندیی نێوان کچ و کوڕدا، ئەمەیە:
«ئێمە ماوەیەکی زۆرە قسە دەکەین، بەڵام چاتەکەمان زۆر پاکە و هیچ قسەیەكی خراپ ناكەین!»
 
مەبەستیان لە "پاک" چییە؟
وێنەی حەرام و نەشیاوی تێدا نییە.
وشەی بێشەرمانەی تێدا نییە.
باسی سێکسی و ناشرینی تێدا نییە.
کەواتە وا دەزانن پەیوەندییەکە هیچی تێدا نییە و بێ کێشەیە!

لێرەوە فریودانەکە دەستپێدەکات...
چونکە پرسیاری شەرعی تەنها ئەوە نییە: ئایا قسەی ناشرینتان کردووە؟
بەڵکو پێش ئەوە چەندین پرسیاری تر هەن:
لە بنەڕەتدا چ شتێک ئێوەی کۆکردووەتەوە؟
بۆچی ئەم پەیوەندییە تایبەتە بەردەوامە؟
ئایا پێویستییەکی ڕێگەپێدراوی شەرعی لە گۆڕدایە؟
ئایا بە تێپەڕبوونی کات، قسەکان نەبوونەتە هۆگری، چاوەڕوانی، بیری یەکتر کردن و تایبەتمەندییەکی سۆزداری؟!

ئایا یەکێکتان بەردەوام چاودێریی دەرکەوتنی ئەوی تر ناکات، بە دیارنەمانی دڵتەنگ نابێت، بە نامەیەکی دڵخۆش نابێت، و دوای تەواوبوونی چاتەکە بیر لەو ناکاتەوە؟!
کێشەکە هەمیشە ئەو وشانە نییە کە لەسەر شاشەکە دەنووسرێن؛ بەڵکو زۆرجار کێشە سەرەکییەکە لەو هەستانەدایە کە ئەو وشانە لەناو «دڵ»دا دروستیان کردووە!
 
چۆن دەستپێدەکات؟
ڕەنگە سەرەتا بە پرسیارێکی ئاسایی دەستپێبکات...
پاشان دەبێتە قسەکردنی ڕۆژانە...
دوای ئەوە: «ئەمڕۆت چۆن بوو؟»
پاشان: «لە کوێ بوویت دیار نەبوویت؟»
دواتر: «بیرم دەکردیت...»
ئیتر نامەکان دەبنە بەشێک لە ڕۆژەکەت، کەسەکە دەبێتە بەشێک لە دڵت، و پەیوەندییەکە بە تەواوی دروست دەبێت با ناوی پەیوەندیشی لێ نەنێن!

پاشان دەڵێن: «بەڵام ئێمە سنوورمان نەبەزاندووە!»
مەبەستتان لە کام سنوورە؟!
 ئایا حەرام تەنها کاتێک دەستپێدەکات کە قسەکان بێشەرمانە بن؟!
شەریعەتی پیرۆزی ئیسلام تەنها نەهاتووە بۆ ئەوەی کۆتاییەکە حەرام بکات، بەڵکو هاتووە بۆ داخستنی هەموو ئەو دەرگا و ڕێگایانەی دەبنە هۆی فیتنە و حەرام، هەروەک خوای گەورە دەفەرموێت:
﴿وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَىٰ﴾ [الإسراء: ٣٢](واتە: لە زینا نزیک مەکەونەوە).
لێرەدا نەیفەرمووە تەنها زینا مەکەن، بەڵکو قەدەغەی کردووە لە نزیکبوونەوەشی؛ چونکە تاوان دەرگا و هەنگاو و سەرەتای تایبەت بە خۆی هەیە.

ئەمە بەو مانایە نییە هەر هەموو قسەکردنێکی نێوان پیاو و ئافرەت حەرام بێت؛ ڕەنگە هەندێ جار پێویستییەکی ڕێگەپێدراو هەبێت، کە قسەکان تەنها بە ئەندازەی پێویستی دەبن و پابەندن بە سنوورە شەرعییەکانەوە.
 
بەڵام باسی ئێمە دەربارەی دۆخێکی ترە:
کچ و کوڕێکی (نامەحرەم) کە مەیلی سۆزداری لە نێوانیاندا هەیە، بە نهێنی یان بە شێوەیەکی تایبەت قسە دەکەن، و پەیوەندییەکە بە هەفتە، مانگ و ڕەنگە بە ساڵان بەردەوام بێت، پاشان ویژدانی خۆیان بەم ڕستەیە ئارام دەکەنەوە: «چاتەکەمان پاکە!»

پاکی ئەوە نییە وێنە نەنێریت، بەڵام هەموو ڕۆژێک بەشێکی گەورەی دڵت بدەیتە کەسێکی نامەحرەم!
پاکی ئەوە نییە بڵێیت «ڕێزی یەکتر دەگرین»، لە کاتێکدا پەیوەندییەکە بە هەڵپەسێردراوی بێ ڕێگایەکی شەرعی و ڕوون ماوەتەوە و هەردوولا بە ئومێدی ئەوە دەژین کە ڕەنگە ڕۆژێک ببنە بەشی یەکتر!

مەترسیدارترین شتی ئەم جۆرە پەیوەندییانە ئەوەیە کە ناخی مرۆڤ دەسوتێنێت و ئازاری دەدات تەنانەت بێ ئەوەی تاوانی ئاشکراش ڕووبدات: ساڵانێک لە چاوەڕوانی، هۆگری، دڵەڕاوکێ، غیرەکردن و نادیاری... لە کۆتاییشدا نە هاوسەرگیری دەکرێت و نە جیابوونەوەیەکی یەکلاکەرەوە!
ئەگەر کوڕەکە بەڕاستی توانای هاوسەرگیریی هەیە، ڕێگایەکی ڕوون و بەڕێزی شەرعی هەیە کە هەموو کەسێک دەیزانێت.
 
بەڵام ئەوەی کچێک ساڵانێک بە دڵ و سۆزەوە هەڵبواسرێت لەژێر ناونیشانی: «ئێمە هیچ کارێکی حەرام ناکەین، تەنها قسە دەکەین!»؛ پێویستە ئەو کچە بە ڕاستگۆییەوە لە خۆی بپرسێت:
ئەگەر تەنها قسەکردنێکی ئاساییە... بۆچی بە دیارنەمانی دڵتەنگ دەبم؟!
ئەگەر تەنها قسەکردنە... بۆچی هەمیشە چاوەڕوانی نامەی ئەوم؟!
ئەگەر تەنها قسەکردنە... بۆچی ئەم هەموو شوێنەی لە ناو دڵمدا داگیرکردووە؟!
 
خۆت بە دەستەواژەی «چاتی پاک» فریو مەدە!
لە جیاتی ئەوە لە خۆت بپرسە:

ئایا ئەم پەیوەندییە شەرعییە؟

ئایا پێویستییەکی ڕاستەقینەی لەپشتە؟

ئایا لە سنووری فەرمانەکانی خودادایە؟

ئایا بەرەو ڕێگایەکی ڕوون دەڕوات کە خودای لێ ڕازی بێت، یان من تەنها وشەی «پاک» بەکاردەهێنم تا ویژدانی خۆمی پێ ئارام بکەمەوە لە کاتێکدا دڵم ڕۆژ بە ڕۆژ زیاتر هۆگر و وابەستە دەبێت؟!
 
چونکە دڵەکان بۆ هۆگربوون پێویستیان بە وشەی ناشرین و خراپ نییە... هەندێک جار تەنها نامەیەکی بێتاوان بەسە کە هەموو شەوێک دووبارە ببێتەوە! ????????